masih bersekolah….tiap² hari duit saku mak dan ayah yg bekalkan. jika cikgu minta beli buku rujukan, mak n ayah juga jd mangsa minta duit. jika brg keperluan hbs…mak ayah jg jd mangsa….hehehe…(wan apa yg ko nk crt sbnrnye ni?) sbrlah….

tb² telefon berdering….wahhh true tone tuh. mesti telefon mahal tuh. spt yg di agak mmg btol, telefon siap ada kamera, bley dgr lagu, bley MMS dan lain² yg canggih lg. aku terfikir. mmg aku suke sgt fikir. aku ni dh keje, tp x mampu² lg nk beli telefon yg mcm tuh. die yg masih bersekolah atau yg masih belom bekerja sudah mampu memiliki telefon yg canggih mcm tuh. (jeles ke?)

jeles lah juga sbb kita sudah bekerja. ttp d sbbkan beberapa tanggungjwb lain yg perlu d utamakan lg, hasrat utk memiliki hp tu diamkan dulu. guna lah dulu telefon yg sedia ada. ttp sesetgh anak muda yg masih belajar skang? kalo kuarga mereka MAMPU x apa. ttp dlm situasi kuarga yg x MAMPU? septtnye mereka perlu memikirkan perkara² yg lebih ptg dl. hasrat itu simpan dulu. miliki nya apbl sudah MAMPU. ataupon gunalah perumpamaan…ukur baju d badan sendiri…

btollah perumpamaan…org² lama biasanya akan merasa kesusahan yg lebih dr org² muda. (ko x redha ke dgn qada’ dan qadar ko?). aku redha sbb ia menguatkan lg semangat aku. ttp knp org² muda skang susah d tegur dan susah d bentuk? hanya pikir mudah. phm hanya d mulut, bukan d hati.

(sebuah kisah benar)